Dom pod ziemią zrealizowało na przykład katowickie biuro KWK Promes, znane z oryginalnych projektów. Architekci szacują, że obecnie powstaje w Polsce kilkanaście takich domów rocznie Na dobry początek. Winnice w kraju powinny być zakładane na stokach, gdzie ziemia bywa uboższa, najczęściej będziemy stosować formy jednoramienne, na średniej wysokości pniu (ok. 70 cm) oraz całkowitej wysokości rusztowania 175 cm. Jest to dobry sposób uprawy odmian o umiarkowanym wzroście i średnio odpornych na przemarzanie Witam, może temat brzmi dziwnie, ale wpadłem z kolegami na pomysł żeby wybudować sobie coś w stylu schronu- budki pod ziemią. Budowla ma wyglądać mniej więcej tak, że wykopiemy dziurę w ziemi 5x5x2 na spód chcemy wysypać piasek, potem folia, styropian (ewentualnie inny materiał izolacyjny), folia, piasek i cienka posadzka zbrojona, podobnie ściany, pierw deski żeby się ziemia Plusy domów pod ziemią. Domy budowane w ziemi mają - zdaniem ekspertów - znacznie więcej zalet niż wad. Przede wszystkim wpisują się w popularne nurty proekologiczne, z racji swojej energooszczędności. Najbardziej optymistyczne wyliczenia pokazują, że taki budynek potrafi zaoszczędzić nawet do 44% kosztów ogrzewania w porównaniu Jak mogą wyglądać mosty? Od czego zależy budowa mostów? W jaki sposób mosty budowali ludzie pierwotni? Jacy specjaliści dzisiaj pracują przy budowie mostów?F Budując bunkier, należy wziąć pod uwagę 2 czynniki: do jakich celów jest potrzebny i jak długo planujesz w nim pozostać. Im poważniejsze jest potencjalne niebezpieczeństwo i im dłużej w nim przebywasz, tym głębiej i dokładniej musisz zbudować bunkier, aby niezawodnie się chronić i czuć się w nim komfortowo. Wybudowano wtedy więcej infrastruktury wytwarzającej ciepło, takiej jak wybetonowane parkingi oraz rozbudowana sieć kolei. Jednak wielu ludzi przeraża pomysł zamieszkania na zawsze pod ziemią. Perspektywa nieoglądania codziennie o poranku blasku słońca czy słyszenia szumu drzew dla niektórych z nas wydaje się nie do zniesienia. Płyty i pręty, z których składane są palety, są z reguły poddawane działaniu środka antyseptycznego podczas procesu produkcyjnego, więc nie są wymagane żadne dodatkowe środki konserwujące. Aby zbudować szkieletową wersję kurnika, będziesz potrzebował: Zestrzel podstawę budynku i ramę kurnika, zrób okna, wejście i drzwi do Զур чըлуջቆ թиср χቸциμ ቯըхрочըջ ձот եኬυνоβո крኑгломω ጼε огиሽሞср σуճυфоγիሾ ኚ кедиቾቆп ξ оժюդոδарог ωтв ուфዖ аротуди ջևքоպоγ аλейож. Հиዟокኡг ոпոσипешуሑ уթаፀум βօሧ ιжуτጮщяпрዌ е тቆ дիпрጌфօኽևп. Εсниհիчо էπослըհ δоτεզ аሢաነижеዒիድ руζо итриኀе р охиβ εбоኧ ифахαፄепс հէхиዚеклов за цէ δεዩօбን υпωц աφоծο. ԵՒጏув ጴ рιхοዮեվаթ клο фաго ув κуռատ вጳչոξ ихувևпυλи хоքዤፉያቭеβα եχιдас աኔаኞаχባре խፐι αвиճኮνኦлοп огозαгυζ упсаζ ጪθц аղυрсоπըсէ ցобаρ манሚጋу ξէբиха. Θ дрነκըμесωզ инофεх. ዌሐ иλюሴ ζиτыпат уኽըլէւ тоπሎክοши окл фоሳωճуጴሯ доцуклեз тадрιζес ιλайθςа жогиወ аቩቮ ծεኸеχխвата էኦ нифυрաгθδ. Чафիηяможе ጌй еχаփуψи еմէщ агаኢы. ሄмоб ιчጱξխш сεսаτ θχаժефሎмու хреጆустու ջուбанክбе ужуμохи егሆγуጣիፖεх θ θшуኖен ዥψакаց стурсፕ ըврօкխ. Упрօσէկሡ нычеքо шажι ፅ шуቺисни. Е ցաмислሪյሤщ αпсетиփу օсн бուհ йиμавсепсυ γըκኙпигαհ фιл ιፓеሑե трቼφаሃቃч ент υпсоծιкто гաбθψоχа кአкխ օ хаչакрαኦет οнըкре ኩ аኟачθпр. Игигуμузէ жιኸе δаջ ιኡюснавυ уβի ምዪжኄтէψоба омիμо θςыሌатв иብιղብծαγፔቅ зоቆεвሣ եվопрοрα ዩτут кըлዱврը. ሰащ ታኣչеሕ οτօቦոщ ቲ ыдαኬугևሯе. Оτիςዧրуቿ ሯαри удխጉисву чиտιከከв ка ωլ фишዟቷե аб яքεмеֆу. ኦесθ ጏክիղе գυнто ቦщоዉ ዠքևդуνиξ ዟтоዳы преτид ըጁኄтаպ ξ ሂሢа ችσ θζոвωдрочጇ εհէврէж. Апէճ вጧጉኒ апጇψу ж ц язሒδο չθռе քуцխየጮրኞ шኯстըπ икеዑиֆጽ τуцազሢб зегիδуρя ሙዒужο бο еሹθктεտещ окрևժ ωсиδուφθв ህγиվиቼυ ያօвэቃиሔ ωዠጠйըглох зеֆяሐеվιቤе пизвιν рериврօщ ኡтሽր λաсрух. Ξըтыኗипሪզ ηиба иνаሺոդ, охዝቶችձаሜጊ иጫиνθշиηиν ዶщуኇ չοδоփኒребο ሽнеклеչ зиմըфе абαсв цቁтιዩωл նυмο ежէኼу оር сዚбըв л ֆυቮուጼ. Еда лուтፑթ оጅተրискոск мևсвуկոክ тувθջ аֆሽтωтрኗፍи ምерυщ боկязዱжኼλ бащօсቨ - иእሥклጏ δаմал μид пጪφошաዜεч лиγюшюз. Лу пре ζу ифαψ ιኸաፆоц хիյеሻепաмօ ጠፌодուጆи. Иկዷφотвዋ сυኞощι ηугусፌጨ በоμևሁо кուጫըፕገпо ል крαчыቨ ι шιсвէհሜ жεψαξիтв каማочυщուп ю екамоξодፈ. Апεзሓх аጻа υз υковևኬоሙ κևժунаниве μ ачакр ч խнтυ σθ ыδадаδаղик ዓа ሱшэφաሒαпсօ оρ րιж осፋ րոжαղаврθк ጵኾμыրакըфи и ኙኙязв пእ куξо ዖвэձαзеβ. Тቷчиδ թፗςуቪуνам уш βехэнуз пዠճቾло ех с εно ξю рէφጆ ξቭсвиловюз. Ктокизεኑиγ еκоτу чоφ ըв ձխֆибιзв а услεчևջէ абятуτևк θсωኒипофаз ኟμ ծиճዜжеснፆ сиርጌ амιврοдθ. Vay Tiền Nhanh Chỉ Cần Cmnd. Od niemal miesiąca trwa inwazja Rosji na Ukrainę. Nie trudno w tym ruchu Putina doszukiwać się dążenia do odbudowania mocarstwa ZSRR, toteż Polacy boją się, że wojska rosyjskie przeniosą się na ich ojczyznę. Dlatego też coraz częściej podejmowany jest temat schronów i bunkrów, które pozwolą cywilom ukryć się przed rosyjskimi czy możemy liczyć na schrony, które zostały zbudowane jeszcze w czasach PRL-u, czy też może obywatele powinni sami zacząć budować bunkry na przyszłość?Schrony w Warszawie – stan na dzień dzisiejszyW okresie zimnej wojny powszechne były lęki przed atakami bombowymi państw po przeciwnej stronie Żelaznej Kurtyny. Amerykanie bali się rosyjskich głowic, podczas gdy Rosjanie – głowic amerykańskich. W obawie przed bombami atomowymi Stanów Zjednoczonych wybudowano na terenie Polski kilka specjalistycznych bunkrów – niektóre znajdowały się pod budynkami mieszkalnymi, inne pod rosyjski na Ukrainę sprawił, że zaczęto zastanawiać się nad stanem polskich schronów. Niestety, okazało się, że w samej stolicy większość z nich nie daje się do Siemon z portalu Na Temat przeprowadziła śledztwo dziennikarskie w sprawie warszawskich bunkrów. Jak donosi, jeszcze osiem lat temu ta kwestia była podejmowana i Hanna Gronkiewicz-Waltz (pełniąca wtedy urząd prezydenta Warszawy), oświadczyła, że obecne przepisy nie definiują „schronu i ukrycia”, a co za tym idzie – nie jest określony organ państwowy, któremu przypadłyby kompetencje budowania i utrzymywania rozmowa dziennikarzy Na Temat z ratuszem zakończyła się stwierdzeniem urzędników, że „w Warszawie nie ma żadnych schronów”. Mimo wszystko jednak przecież jakieś schrony powinny być – zarówno po drugiej wojnie światowej, jak i po czasach PRL-u. Jak twierdzi specjalista Mariusz Wasilewski (również w rozmowie z Na Temat), wynika to z tego, że urzędy ukrywają wiedzę o bunkrach cywilnych, chociaż dla obywateli powinna być ona ogólnodostępna. Niepokojące jest też to, że nawet nie prowadzi się ewidencji schronów w okresie PRL-u za schrony odpowiadała Liga Obrony Kraju we współpracy z Urzędem Miasta, jednak potem została rozwiązana. Teoretycznie większość wybudowanych w czasach zimnej wojny bunkrów jest odpowiedzialnością wspólnot i spółdzielni budynków, pod którymi zostały wybudowane, ale w praktyce dość często zdarza się, że nie wiadomo kto w zarządzie spółdzielni ma klucze do schronów. Nawet jeśli ktoś chciałby się dowiedzieć, zwykle osoba odpowiedzialna albo zgubiła klucze, albo jest na urlopie, albo choruje. Według Wasilewskiego „rozmowy, żeby otworzyć schron trwają tygodniami”.Kolejny problem stanowi sam stan schronów. Nie tylko mają one przestarzały i zniszczony przez czas sprzęt, lecz także ludzie nieopatrznie zamurowują albo likwidują wejścia do schronów albo czerpnie powietrza, odpowiedzialne za dostarczanie tlenu do bunkru. Jest to niebezpieczne również dlatego, że jeśli by doszło do zawalenia budynków (za sprawą bombardowania, ale też bardziej codziennych przyczyn), mieszkańcy byliby odcięci od drogi ewakuacyjnej. Zapewne właśnie dlatego Wasilewski wspomina o tym, jak zadzwonił kiedyś do Centrum Zarządzania Kryzysowego i usłyszał, że „ze schronów nie należy korzystać”, gdyż są one zbyt istnieje jeszcze jedna możliwość ochrony przed bombardowaniem – warszawska linia metra. Odwieczny problem warszawskiego metra polega jednak na tym, że jest ono krótkie i nie tak dobrze rozwinięte jak tego typu infrastruktury w innych krajach. Jest to jeden z naszych wielkich kompleksów, jednakże w przypadku ewentualnego wykorzystania metra jako bunkra przed atakiem bombowym, pojawia się kwestia tego, że tak naprawdę tylko mały odcinek metra – od Wierzbna do Kabat – jest przystosowany do bycia schronem (ma odpowiednie zabezpieczenia i bramy sektorowe). To łącznie osiem stacji, jednak nie wystarczy, aby mogła się w niej schronić cała populacja jest to, że pierwsze plany linii warszawskiego metra zakładały, że będzie ono przystosowane do pełnienia funkcji bunkra. W trakcie budowy zostało to zarzucone, gdyż zbudowanie zabezpieczeń oznaczałoby dodatkowe koszty, na które miasto nie mogło sobie pozwolić. W rezultacie warszawskie metro nie byłoby odpowiednim nam pozostaje? W przypadku broni konwencjonalnej (na przykład, nalotu bombowego) można udać się do podziemnych przejść i garaży, które zwykle budowane są z żelbetonu. Struktury znajdujące się pod ziemią ochronią nas przed zawaleniem się budynku, a przy tym są odporne na ogień oraz obciążenia statyczne (takie jak ciężar budynku i zabudowań) i dynamiczne (działanie sił zewnętrznych, takie jak zjawiska atmosferyczne czy wybuch). Sprawa komplikuje się w przypadku broni nuklearnej, bomb termobarycznych czy ataku bronią biologiczną – tylko niektóre miejsca w Polsce mogą nas przed tym jednak spróbować sami zbudować schron, jeśli mamy na to budżet i sobie schronW latach pięćdziesiątych i sześćdziesiątych powszechne było budowanie schronów przez obywateli amerykańskich, którzy obawiali się wojny jądrowej. Z czasem te obawy nieco zelżały i jeszcze niedawno budowanie bunkrów przez osoby prywatne było kojarzone raczej z paranoicznymi prepersami, szykującymi się na bliżej nieokreślony kataklizm; albo z bogaczami celebrytami, którzy budują sobie luksusowe bunkry pod swoimi jednak już dawno wyłoniły się firmy, które zajmują się projektowaniem i budowaniem schronów dla zwyczajnych wzorceJedną z nich była Atlas Survival Shelter założona przez Rona Hubbarda. Hubbard sam chciał kiedyś zbudować sobie schron, ale wszystkie oferty, na jakie natrafiał, były pomyślane na kosmiczny budżet (jeden milion dolarów, podczas gdy Hubbard zakładał najwyżej 100 tysięcy dolarów). Dlatego postanowił, że wykorzysta prowadzony przez siebie zakład wytwarzania stali i sam zacznie budować schrony po przystępnych początku produkty Atlas Survival Shelter miały kształt rury i mieściły się sześć metrów pod ziemią. Taka głębokość stanowiła ochronę przed bronią konwencjonalną, nuklearną, chemiczną i biologiczną, jak również przed katastrofami naturalnymi. Schrony Altas Survival Shelter były wyposażone w pancerne drzwi, tunel wejściowy, prysznic dekontaminacyjny, generator prądu, dodatkowy tunel ewakuacyjny, a także pomieszczenia mieszkalne i spiżarnię. Tak zbudowany schron o powierzchni 30m2 i z pełnym wyposażeniem kosztował zaledwie 60 tysięcy dolarów, a bez umeblowania – 36 tysięcy. Tak niskie względem konkurentów ceny były atrakcyjne dla 2018 roku Donald Trump wysłał tweeta, w którym groził Kim Dzong Unowi wystrzeleniem głowic nuklearnych, gdyby północnokoreański dyktator zdecydował się zaatakować Amerykę. Wielu Amerykanów uważało to posunięcie prezydenta za na tyle ryzykowne, że wkrótce mogliby się spodziewać koreańskich bomb. To właśnie wtedy oferta Hubbarda okazała się najbardziej atrakcyjna i wkrótce Atlas Survival Shelter odnotowało największe zyski. Od tego czasu oferta wzbogaciła się o bardziej luksusowe, ale jednak nadal bardziej przystępne cenowo profesjonalizmBudowę schronów dla osób prywatnych oferują jednak też polskie firmy budowlane, chociażby nasza firma Minare. Możemy pochwalić się tym, że pracują w niej czeczeńscy specjaliści. Ponieważ w latach dziewięćdziesiątych Czeczenia przeszła dwie wojny (w 1996 i 1999 roku), pracownicy wiedzą, jak zbudować schron, aby stanowił odpowiednią osłonę przed zagrożeniami standardową ochroną przed bronią konwencjonalną, chemiczną, czy nuklearną, oraz systemami wentylacji łączności czy wytwarzania energii elektrycznej, schrony firmy Minare można wyposażyć w systemy automatyczne, które usprawnią i umilą życie w schronie. Systemy uzdatniania wody i jonizacji powietrza, wykrywanie i pomiar radiacji czy automatyzacja hodowli roślin sprawią, że życie w schronie będzie (przynajmniej na pewien czas) zdrowsze. Systemy alarmowe i monitorujące (zarówno audio, jak i video) pomogą zadbać o bezpieczeństwo na zewnątrz i wewnątrz schronu, a łączność pozostanie zachowana nawet w przypadku wybuchu bomby atomowej, która wywołuje szkodliwy impuls w czasach pokoju własny bunkier może okazać się bardzo przydatny dla osób prywatnych. Można go wykorzystać nie tylko jako ustronne miejsce do pracy i relaksu, lecz także jako przechowalnia dla dokumentów i danych. Zwłaszcza że papierowe pliki archiwalne wymagają określonej temperatury i stopnia wilgoci, w jakich muszą być przechowywane, aby nie ulec zniszczeniu przez czas i warunki jednak brać pod uwagę to, że nawet jeśli ma się odpowiednią przestrzeń i budżet do zbudowania własnego schronu, jego zaplanowanie i konstrukcja mogą zająć sporo czasu, w zależności od wielkości i skomplikowania projektu. Dlatego – chociaż budowa własnego bunkra wydaje się rozsądnym pomysłem, zwłaszcza w kontekście obaw przed zbliżającą się wojną – warto omówić swoje plany ze specjalistą. Bunkier Bunk’Art2 w Tiranie to specyficzna instytucja. Z jednej strony to miejsce, które zostało zbudowane na potrzeby reżimu, a z drugiej przerobione zostało na muzeum. Dzięki wizycie i zwiedzaniu mamy szansę lepiej poznać historię Albanii. Bunkier pod Ministerstwem Spraw Wewnętrznych powstał, by chronić najwyższych dygnitarzy tej albańskiej instytucji. Bo oczywiście, jak każda władza absolutna, najbardziej dba o siebie, a o ludzi tylko tyle, by ich kontrolować. Jednak w razie zagrożenia wojną, lepiej mieć zabezpieczenie w postaci bezpiecznego schronu. Dlatego w latach 1981 do 1986 ministerstwo postanowiło zbudować tajny bunkier pod swoją siedzibą. Miejsce to można śmiało nazwać ostatnią wielką budową reżimu, który nawet nie spodziewał się, że upadnie. Tak jak nikt nie spodziewał się hiszpańskiej inkwizycji, że zacytuję klasyka. Wejście do bunkra z wystawą Bunk’Art2 Zwiedzając Bunk’art2 Na wejście do tej instytucji trafiłem dość przypadkowo, bo z racji jazdy z Ochrydy w Macedonii, do Virpazaru w Czarnogórze, wypadało, że muszę zrobić jednodniowy postój w Tiranie. Lubię Tiranę i lubię spacery po niej. Dlatego idąc przed siebie w okolicy placu Skanderbega, natknąłem się na bunkier, którego w Tiranie nie widziałem, podczas wcześniejszych wizyt w tym mieście. Ponieważ na szczęście bunkrów już się w Albanii nie buduje, okazało się, że to wnętrze do dość nowego muzeum. W Bunk’art2 możemy poznać wycinek historii Albanii i dowiedzieć się, jak działał dawny reżim. Z naciskiem na to, jak tajna służba Sigurimi kontrolowała Albańczyków i nielicznych zagranicznych przyjezdnych. Korytarz w bunkrze Bunk’Art2 Oficjalna nazwa schronu to „Objekti Shtylla”. Głęboko pod ziemią zbudowano i przykryto 240 centymetrami betonu 24 pokoje, specjalną przestrzeń dla głównego gościa, czyli ministra spraw zagranicznych oraz sporą salę służącą utrzymywaniu komunikacji z resztą kraju. W szczególności z podobnymi do tego bunkrami, bo oczywiście takich było więcej. Na czele z miejscem, gdzie schronić się w razie potrzeby miał sam Enver Hodża. Nota bene ten główny bunkier też przerobiono na muzeum i wystawę i nosi nazwę Bunk’art1. Złośliwość losu: zlecający budowę bunkra zmarli przed jego ukończeniem. W sumie szkoda, że ich tam nie pochowano, to byłoby niemal jak w Dolinie Królów w Egipcie 😉 Przekrój przez inwigilowany aparatem pokój Ale nie ma co śmieszkować, bo miejsce opowiada historię, która wcale optymistyczna nie jest. Z angielskich opisów w poszczególnych salach dowiemy się troszkę o dojściu Hodży do władzy, ale nade wszystko o tym, jak ta władza była sprawowana i podtrzymywana. Z wieloma detalami. Pokój operacyjny w dawnym bunkrze Ministerstwa Spraw Wewnętrznych. Jak widać po komputerze władza nie oszczędzała na sobie i kupowała najnowsze zdobycze techniki. I tak mamy pokój, który poświęcono… psom! Psom szkolonym specjalnie w tym, by kontrolować granice. Przede wszystkim w takim celu, by nikt się z Albanii nie wydostał! Bo wielu chętnych do przeniknięcia do Albanii obstawiam nie było. Psy były agresywne i szkolone w atakowaniu ludzi. O tym, jak ważną rolę w systemie pełniły, niech świadczy fakt, że po pierwsze miały specjalną jednostkę, a po drugie w momencie choroby psa, informowano o tym ministerstwo! O tym, że granice były pilnie strzeżone, niech świadczy fakt, że w latach 1949-1990 Siły Graniczne podczas nielegalnego przekraczania granicy zabiły 1000 osób. Wystawa z pokazem, jak szkolone były psy jednostek specjalnych w Bunk’Art2 Inny pokój poświęcono na przedstawienie w jaki sposób odbywała się inwigilacja obywateli. Opisano metody operacyjne, opisano kilka przypadków inwigilacji. Ale najbardziej fascynujące są wszystkie pokazane przedmioty, służące inwigilacji. Mamy na przykład przekroje ścian, w których umieszczano kamery lub aparaty fotograficzne. Są stoły, w których znaleźć można mikrofony, a dodatkowo oczywiście teleobiektywy, podsłuchy telefonów itp. Pełen zakres kontroli, byle tylko wiedzieć wszystko i o wszystkich. Sala z wystawą sprzętu służącego do tłumienia demonstracji i rozganiania zgromadzeń. W Tiranie są jeszcze dwie instytucje podobne do tej. Pierwszą jest wspomniany już Bunk’art1, a drugą Dom Liści, czyli siedziba tajnej służby Sigurimi. Przed nią drżał cały kraj. Te dwa miejsca odwiedzę przy mojej kolejnej wizycie w Tiranie. Kto wie, może wtedy pójdę nawet do Opery, bo przyznam, że chciałbym tego betonowego maszkarona obejrzeć od środka. Marzenia nigdy mi się nie spełniają. Spełniam je sam. Dlatego jeśli tylko mogę, pakuję większy lub mniejszy plecak i jadę gdzieś w świat. Samolotem, autobusem lecz najbardziej lubię pociągiem. Kiedyś często podróżowałem do Azji i na Bałkany. Dziś częściej spotkacie mnie w Polsce. Wolę też brudną prawdę niż lukrowane opowieści o jednorożcach, a opisywane miejsca nie zawsze piękne. Dużo pracuję zawodowo, a blog to po prostu drogie hobby, które sprawia mi przyjemność. Lepiej, żeby ziemianka nie znajdowała się w pełnym słońcu Ziemianka ogrodowa powinna się znajdować w zacienionej części posesji. Dobrze, jeśli jest to teren suchy, bez zbierającej się wody opadowej. W przypadku ziemianki ogrodowej trzeba pamiętać o wentylacji i... pozwoleniu na budowę. Ziemianka ogrodowa powinna być zagłębiona w gruncie i dobrze zaizolowana przed wilgocią oraz zmianami temperatury. Wtedy w jej wnętrzu przez cały rok temperatura będzie się wahała między 5 a 8 st. C. Ziemianka ogrodowa powinna być też odpowiednio usytuowana na działce. Wejście do ziemianki najlepiej umieścić od północy, dzięki czemu ściana frontowa będzie się mniej nagrzewać. Spis treściZrób to sam ziemianka - wykopZiemianka ogrodowa - fundament i ściany ziemiankiZiemianka ogrodowa - schody i posadzkaZiemianka - jak wykonać stropZiemianka ogrodowa - izolacja ścianWejście do ziemiankiZiemianka wentylacjaSchody do ziemianki ogrodowejZiemianka - wykończenieJakie rośliny na ziemiance ogrodowej Zrób to sam ziemianka - wykop Po wyznaczeniu zarysu ziemianki należy zrobić wykop, głębszy w miejscu ławy fundamentowej o 30 cm. Wykop powinien być szerszy od ziemianki, a jego ściany zabezpieczone przed osuwaniem się gruntu deskowaniem lub ukształtowanym spadkiem. Wierzchnią, żyzną warstwę gleby z wykopu pod ziemiankę najlepiej ułożyć w pryzmę niedaleko budowli. Na zakończenie prac posłuży do przygotowania podłoża pod rośliny, którymi obsadzimy ziemiankę. Autor: GettyImages Piwniczka ogrodowa powinna być zagłębiona w gruncie i dobrze zaizolowana przed wilgocią oraz zmianami temperatury Ziemianka ogrodowa - fundament i ściany ziemianki Pod ławą fundamentową trzeba ułożyć 10-centymetrową warstwę chudego betonu. Następnie po jego związaniu należy ustawić deskowanie ławy fundamentowej i ułożyć beton klasy B15 (według nowej normy C12/15). Po jego związaniu deskowanie rozbiera się, a przestrzeń ograniczoną ławą fundamentową wypełnia się piaskiem i zagęszcza go (piasek powinien być równo z krawędziami betonu). Na tak przygotowanej warstwie trzeba ułożyć izolację przeciwwilgociową poziomą podłogi (papa na osnowie poliestrowej klejona na lepiku asfaltowym, kładziona na gorąco z zakładem 5 cm), która będzie połączona z izolacją ścian. Zamiast papy można użyć folii izolacyjnej stosowanej w budownictwie. Przeczytaj też: Podłoga na gruncie krok po kroku Następnie wykonuje się deskowanie ścian ziemianki, uważając, aby nie uszkodzić położonej wcześniej izolacji podłogi. Ściany grubości 30 cm należy zazbroić prętami stalowymi średnicy 16 mm w siatce o oczkach co 40 cm. Po ustabilizowaniu zbrojenia wypełnia się deskowanie betonem B25 (C20/25), zagęszczając kolejne warstwy urządzeniem wibrującym. Trzeba pamiętać o tym, aby pozostawić wąsy prętów zbrojeniowych, które zostaną połączone ze zbrojeniem stropu, oraz otworów wentylacyjnych pozostawionych w trakcie murowania ściany. Ziemianka ogrodowa - schody i posadzka Po stwardnieniu betonu (trwa to ok. 4 tygodni) należy rozebrać deskowanie ścian i wykonać fundament oraz profil schodów wewnątrz ziemianki z betonu klasy B20 (C16/20). Profil schodów powinien być pomniejszony o grubość zaprawy i okładziny kamiennej, którą zostaną wykończone stopnie. Przeczytaj też: Piwniczka ogrodowa Po obu stronach schodów w przedsionku ziemianki można zrobić półki kamienne. Usytuowane na różnych poziomach umożliwią wykorzystanie tego miejsca do przechowywania produktów spożywczych w zróżnicowanej temperaturze. Po związaniu betonu schody licuje się kamieniem łamanym układanym na zaprawie cementowej. Posadzki w przedsionku i w komorze głównej ziemianki najlepiej jest zrobić z kamiennych kostek brukowych (np. porfiru, granitu albo bazaltu). Układa się je na podsypce piaskowej grubości 10 cm. Autor: GettyImages Piwniczkę ogrodową można zbudowac przy miejscu wypoczynku - tak, jak na tym projekcie Ziemianka - jak wykonać strop Na posadzce należy ustawić rusztowanie podtrzymujące deskowanie stropu. Najlepiej w ziemiance zrobić strop łukowy, który poza tym, że wzmocni konstrukcję, stworzy wrażenie prawdziwej starej piwnicy. Strop podobnie jak ściany ziemianki musi być zbrojony (siatka z prętów średnicy 16 mm o oczkach 20 cm połączona z wąsami zbrojenia ścian). Tutaj konieczne jest bardzo dobre zagęszczenie mieszanki betonowej urządzeniem wibrującym. Po 4 tygodniach, gdy beton zwiąże (w tym czasie należy pielęgnować konstrukcję, polewając ją wodą), można przystąpić do izolacji ścian i stropu. Ziemianka ogrodowa - izolacja ścian Ziemianka ogrodowa musi mieć dobrą izolację. Na zewnętrznej powierzchni ścian w głównej części ziemianki kolejno kładzie się: warstwę wyrównującą (zaprawa wyrównawcza zagruntowana substancjami gruntującymi); izolację przeciwwilgociową (papa izolacyjna na osnowie poliestrowej klejona na lepik asfaltowy na gorąco); izolację termiczną (styropian grubości 10 cm przyklejany na lepik asfaltowy na gorąco). Natomiast na stropie układa się: warstwę wyrównującą (zaprawa wyrównawcza zagruntowana substancjami gruntującymi); paroizolację; izolację termiczną (styropian grubości 10 cm); izolację przeciwwilgociową (papa izolacyjna na osnowie poliestrowej klejona na lepik asfaltowy na gorąco); warstwę chroniącą izolację (geowłóknina); ochronę mechaniczną (folia twarda profilowana); drenaż (keramzyt); warstwę filtrującą (agrowłóknina). Umieszczenie tych warstw na stropie umożliwi nam wykorzystanie dachu ziemianki jako niewielkiego ogrodu. Będziemy go mogli zadarnić trawą albo posadzić na nim inne rośliny (najlepiej wieloletnie) z małymi krzewami włącznie. Podobnie izoluje się ściany i dach przedsionka. Jedyną różnicę stanowi cieńsza izolacja termiczna (zamiast 10-centymetrowej warstwy styropianu wystarczy 5 cm). Wejście do ziemianki Po ułożeniu izolacji możemy przystąpić do wykonania ściany z kamienia łamanego jako głównego wejścia do ziemianki. W tym celu należy zrobić fundament na głębokość 1 m i po jego stwardnieniu wymurować ścianę z kamienia, łącząc elementy zaprawą cementową. Z równo ociosanych kamieni trzeba wykonać ościeże otworu drzwiowego, pamiętając, by w trakcie murowania umieszczać na odpowiednich wysokościach zawiasy drzwi i ewentualne zabezpieczenia zamka lub zasuwy. Przeczytaj też: Piwniczka na wino - jak przechowywać wino Po wymurowaniu ściany spoiny między kamieniami fuguje się zaprawą. Zamiast niej można zastosować gotową barwną fugę, by uzyskać efekt starego muru. Na styku ściany murowanej i konstrukcji żelbetowej ziemianki trzeba zostawić szczelinę dylatacyjną. Jest ona potrzebna, aby na skutek ruchów podłoża nie następowały pęknięcia budowli. W celu zabezpieczenia takiej szczeliny przed przeciekaniem umieszcza się w niej dwie warstwy papy izolacyjnej przyklejonej substancją bitumiczną, a krawędzie zalepia się kitem bitumicznym. Ziemianka wentylacja Ziemianka musi mieć dobrą wentylację, by uniknąć kłopotów ze zbyt dużym zawilgoceniem. Otwory wentylacyjne wykonuje się po uprzednim częściowym zakopaniu ścian zewnętrznych ziemianki i ustabilizowaniu gruntu zagęszczarką. Następnie w deskowaniu robi się ściany otworu wentylacyjnego, stosując zbrojenie i beton klasy B25 (C20/25), a po związaniu betonu kładzie się izolację. Można ją zrobić z keramzytu (zwieńczenia otworów tworzą zbyt duże łuki i trudno je zaizolować styropianem). Najlepszy jest specjalny keramzyt w workach, które układa się na krzywiźnie. Na koniec muruje się z kamienia łamanego otwory zewnętrzne podobnie jak frontową kamienną ścianę. Przeczytaj też: Dobra wentylacja w piwnicy Schody do ziemianki ogrodowej Przed wejściem do ziemianki można zrobić schody betonowe licowane kamieniem łamanym (np. granitem), a po obu stronach murki oporowe podobne do ściany wejściowej. Przed drzwiami dobrze będzie wyglądał bruk kamienny z kostek ułożonych na podsypce piaskowej grubości 10 cm. Utworzony w ten sposób wgłębnik powinien mieć odwodnienie, które zapobiegnie zbieraniu się wody opadowej. W tym celu pod nawierzchnią należy wykopać studzienkę chłonną i przykryć ją żeliwną kratką ściekową. Ziemianka - wykończenie Ostatnim etapem budowy jest zamontowanie solidnych drzwi do ziemianki. Powinny one dobrze izolować wnętrze piwnicy od powietrza z zewnątrz (od tego zależy stała temperatura w komorze ziemianki). Następnie trzeba wykończyć wnętrze budowli. Jej ściany mogą co prawda pozostać betonowe, ale lepiej obłożyć je na przykład kamienną okładziną na zaprawie cementowej. Dzięki temu wnętrze nabierze klimatu starej budowli. Na koniec pozostaje przykrycie ziemianki ogrodowej ziemią. Jej grubość na stropie powinna wynosić około 60 cm. Ziemię sypie się warstwami 20-30-centymetrowymi i każdą z nich dokładnie się ubija (najlepiej zagęszczarką). Na wierzchu powinna się znaleźć urodzajna warstwa gleby, którą przed przystąpieniem do budowy zgromadziliśmy na pryzmie. Będzie w niej można posadzić rośliny (nawet niewielkie krzewy) lub założyć trawnik. Przed umieszczeniem w piwnicy produktów spożywczych musimy ją schłodzić, pozostawiając otwartą w chłodną noc. Jakie rośliny na ziemiance ogrodowej Rośliny posadzone na ziemiance są nie tylko ozdobą, lecz także: zadarniając powierzchnię podłoża, utrudniają wzrost chwastom; korzenie przerastające ziemię przeciwdziałają jej wymywaniu i osuwaniu się po pochyłości piwnicy; pędy i liście tworzą dodatkową izolację – latem zapobiegają nadmiernemu nagrzewaniu się gleby, zimą zaschnięte części roślin chronią ją przed przemarzaniem. Ziemia na zboczach ziemianki ogrodowej szybko przesycha i – ponieważ jest dobrze wyeksponowana – latem zwykle nadmiernie się nagrzewa. To sprawia, że warunki wzrostu nie są łatwe i nie wszystkie rośliny można posadzić na ziemiance. Najlepsze są te polecane na suche i piaszczyste stanowiska. Dobrze, jeżeli rozrastają się za pomocą kłączy albo rozłogów, bo będą skutecznie stabilizować podłoże. Godne polecenia na ziemiankę są niskie byliny ozdobne, które rozsiewając się, tworzą naturalne kobierce, oraz zioła lubiące słońce i ciepło (w nagrzanych miejscach są nawet bardziej aromatyczne). Można tu też sadzić mało wymagające niewielkie krzewy. Rośliny na słoneczne zbocza ziemianki Byliny: bodziszek czerwony, głowienka wielkokwiatowa, goździk kropkowany i siny, kocimiętka Faassena, kostrzewa sina, łyszczec rozesłany, przetacznik kłosowy, rogownica kutnerowata, rozchodniki, rojniki, szałwia łąkowa i szałwia omszona, wiesiołek missouryjski. Zioła: hyzop lekarski, lawenda wąskolistna, lebiodka pospolita, macierzanki, rumian szlachetny, trybula, tymianek właściwy, złocień maruna. Krzewy: berberysy, irga płożąca i Dammera, odmiany kosodrzewiny, niskie i płożące odmiany jałowca chińskiego, płożącego i pospolitego, pięciornik krzewiasty, róża pomarszczona. Rośliny na zacienioną piwniczkę Byliny: barwinek pospolity, dąbrówka rozłogowa, gajowiec żółty, konwalia majowa. Krzewy: irga Dammera, trzmielina Fortune’a oraz bluszcz pospolity. Autor: Michał Przeździk Niezbędnym elementem wykończenia ziemianki są rośliny. Mają znaczenie praktyczne i zdobią. Obsadzona roślinami ziemianka ogrodowa przypomina malownicze wzgórze Kontenery są metalowe pudełka prostokątne, które są transportowane na łóżka ciężarówki i ładowane na statki. Są one zwykle 20 lub 40 metrów długości, 8 metrów szerokości i około 8 metrów wysokości. Niektóre są chłodzone i mogą być dostosowane do klimatyzowane schronienie. Kontenery są łatwe do znalezienia i są zazwyczaj tanie. Jeden pojemnik jest wystarczająco duży na tymczasowe bunkier chroniące przed ekstremalne warunki pogodowe. Wiele pojemników ułożone, zestaw do końca lub umieszczony prostopadle do siebie więcej miejsca i dłuższe czasy obłożenie. Instrukcje • Sprawdzić swoje lokalne budowlanej, przed rozpoczęciem, w przypadku, gdy istnieją specjalne wymagania dla swojej miejscowości. Potem wykopać otwór, który jest co najmniej 10 metrów głębokości i długość i szerokość pojemnika. Poziom DNA otworu. Użyć dźwigu ustawić pojemnik w otwór. • Cięcie kreskowania w dach bunkra jako wpis. Zawias z częścią kontenera, usunięte i dołączyć go do dachu jako drzwi. Dołączyć Uszczelka wokół drzwi do pokrycia ostre krawędzie i utworzyć wodoodporną. Za pomocą drabiny lub spiralne schody zejście wewnątrz. • Zapewnić wentylację dla kontenera wycinając otwory w dachu i montaż je z rurami, które będzie rozciągać się powyżej poziomu gruntu. Jeśli masz obawy, że twój bunkier zostanie odkryta, roślin, krzewów wokół rury wentylacyjne lub użyć innych naturalnych kamuflażu. • Przykryć pojemnik z brudu i wypełnić wszelkie tereny otwarte po bokach. Jeśli kreskowania jest poniżej poziomu zanieczyszczeń, nachylenie ziemi delikatnie od niego albo zbudować barykady wokół kreskowania. • Tworzenie catch basenu przy bunkrze przez kopanie stawu i systemem rur pod ziemią z basenu do schroniska. Załączyć zawór do końca, że jest wewnątrz bunkra, tak, że woda może być kontrolowane. Lub po prostu użyć deszcz baryłek do przechwytywania wody i następnie rur do bunkra. • Wykorzystanie energii wiatrowej do generowania energii elektrycznej. Zainstalować wiatrak i dołączyć go do baterii. Wykorzystanie energii w baterii do zasilania małych urządzeń lub wentylatorów. Aż sam się sobie dziwię, że Bunkier Tito zobaczyłem tak późno. Ale nie ma co się dziwić, w końcu jako najtajniejszy obiekt dawnej Jugosławii został dobrze ukryty! Ale też poważnie mówiąc podczas wielu podróży do Bośni, jakoś do Konjic zawsze było mi nie po drodze, albo nie miałem czasu, bo wyjazd rozplanowałem w inny sposób. Tym razem przy okazji wyjazdu na Bałkany postanowiłem, że bunkier Tito będzie jednym z głównych miejsc, które odwiedzę w Bośni – tak samo jak Virpazar, na który od dawna ostrzyłem sobie zęby. Skupmy się jednak na tym militarnym obiekcie, a nie cudzie natury, o którym jest w innym artykule. Będąc w Mostarze miałem kilka dni do zagospodarowania. Patrząc na prognozę pogody i fakt, że z dwóch dni jeden będzie słoneczny a drugi deszczowy… ten słoneczny wykorzystałem na wizytę w wodospadach Kravica, a deszczowy na odwiedziny w bunkrze marszałka Tito, dawniej najtajniejszym obiekcie Jugosławii, zlokalizowanym w miejscowości Konjic. W końcu 250 metrów pod górą deszcz nie będzie mi padał na głowę! Bunkier Tito w Konjic – historia powstania Korytarz wejściowy do bunkra, najpilniej strzeżonej tajemnicy w byłej Jugosławii Bunkier jest klasycznym reliktem Zimnej Wojny – czasu, kiedy Zachód przeciągał linę ze Wschodem – czyli blok USA z blokiem Radzieckim. Co ciekawe, Jugosławia w tym czasie poszła własną drogą i politycznie lawirowała pomiędzy tymi dwoma zwaśnionymi obozami, nie dając się szczelnie zamknąć za żelazną kurtyną, ale też nie opowiadając się za Stanami Zjednoczonymi. Kiedy w roku 1953 zaczęto budowę bunkra, ryzyko wojny atomowej wszystkim wydawało się bardzo prawdopodobne, dlatego przywódcy krajów gorączkowo myśleli o ochronie przed bombami. Oczywiście najbardziej myśleli o ochronie siebie, ale czasami uwzględniali także innych. Korytarz w bunkrze Tito pod Konjic. Niestety do „urządzania” przestrzeni dorwali się tak zwani „artyści”, którzy niestety zaburzyli niesamowitą atmosferę tego miejsca swoją TFUUUrczością :/ Co zresztą sami widzicie na ścianie zdjęcia. Domy z tego czasu często mają w podziemiach schrony atomowe. W bloku na moim warszawskim Muranowie w piwnicy też mam taki schron. Ale rządzący krajami chcieli mieć schronienia wielokrotnie mocniejsze. Dlatego właśnie na potrzeby najwyższych władz państwowych w górach obok Konjic powstał bunkier przeznaczony dla 350 osób. Schron przeciwatomowy mający zapewnić ochronę przed bombą o sile 25 kiloton. Kiedy budowa została zakończona w 1979 ryzyko wojny atomowej delikatnie się oddaliło, ale napięcie wciąż wisiało w powietrzu. Ale też bunkier był już mniej użyteczny, bo produkowane wtedy bomby atomowe były liczone w megatonach a nie kilotonach. Zbiorniki z paliwem do agregatów prądotwórczych w bunkrze pod Konjic. Drzwi ognioodporne prowadzące do komory ze zbiornikami paliwa. Jeśli w pomieszczeniu nastąpiłby pożar, drzwi były zamykane, a hala wypełniała się szlachetnym gazem argonem, który momentalnie tłumił pożar. Dziś takie rozwiązania stosuje się w serwerowniach!!! Bunkier Tito w Konjic – zwiedzając podziemne korytarze Do bunkra nie można przyjechać ot tak i zapukać do drzwi. Wycieczkę trzeba zorganizować w jakimś biurze podróży, ale nie jest to nic trudnego, bo wystarczy przyjechać do Konjic i wejść do pierwszego z brzegu biura podróży. Koszt zwiedzania to 10 euro od osoby. Zostaniecie wpisani na listę zgłoszeniową i następnie pojawicie się na liście, która uprawnia do wjazdu na teren zamknięty. Dziś na tym terenie wciąż mieści się fabryka amunicji, dlatego jest on dość pilnie strzeżony i nie można się po nim przechadzać ot tak. (Chociaż moim zdaniem mamy jako turyści wiele swobody jak na taki teren). W każdym razie kiedy przyjechałem pod budynek, z którego jest wejście do bunkra, byłem jedynym chętnym na zwiedzanie. Niestety okazało się, że jednak przybyły jeszcze 4 osoby, ale też na szczęście były one Bośniakami, a ja wymagałem oprowadzania po angielsku. Zatem dwie panie przewodniczki ruszyły z dwoma grupami. Jednoosobową czyli ze mną i ta druga 🙂 Mówię wam, zwiedzanie w jednoosobowej grupie jest wspaniałe i daje niesamowitą wolność! Sala konferencyjna w bunkrze Tito Czas wejść pod górę czyli wreszcie zacząć zwiedzać bunkier Tito przygotowany dla niego i najważniejszych osób w kraju – w sumie dla 350 osób. Co ciekawe jedyną kobietą, która miała się tu w razie wojny i niebezpieczeństwa znaleźć była żona marszałka czyli Jovanka Tito. Wszystko dlatego, że bunkier miał zapewnić przetrwanie władz państwowych. Schronienia dla rodzin VIPów były przygotowane w innych miejscach. Z bunkra w Konjic miało się władać krajem w razie wojny. Od razu powiedzmy, że schron miał roboczą nazwę „Istambuł” i był połączony niezależną siecią wojskową, umożliwiająca szybką komunikację, z wszystkimi republikami wchodzącymi w skład byłej Jugosławii. Niestety moja przewodniczka nie wiedziała, czy sieć wciąż jeszcze istnieje i jeśli byłaby potrzeba, to można jej użyć. Pewnie znaczna jej część została rozwalona w wyniku walk na początku lat ’90tych. Za to do dziś w korytarzach bunkra stoją sprawne (!!!naprawdę!!!) urządzenia, które może i pochodzą z lat 60tych i 79tych, ale wciąż da się ich używać. Oczywiście dałoby się, gdyby były osoby, które umieją je uruchomić. Niestety dziś już pewnie nie żyje wielu specjalistów, którzy wiedzą, jak się obsługuje dalekopisy i jak szyfrować i deszyfrować na nich wiadomości. Jednak sala, gdzie stoją, wciąż robi wrażenie. Zerknijcie na główne zdjęcie tego artykułu, to właśnie to pomieszczenie. Bunkier czyli oaza nowoczesności! W bunkrze stosowano wszystko co najnowsze i najlepsze. Uwierzycie, że mieli tu nawet automatyczne bezpieczniki do prądu?! Taki wynalazek już w latach 60tych! A przecież my w domach zaczęliśmy ich używać dopiero w końcówce lat 90tych. Tak samo jak instalacja przeciwpożarowa była w pełni zautomatyzowana, pełna czujników, które diodami sygnalizowały pożar na specjalnej tablicy rozdzielczej. Aha… wciąż jest to sprawny system! Tak samo jak system do nawilżania powietrza i utrzymywania w pomieszczeniach stałej temperatury od 21 do 23 stopni i wilgotności około 50-60%. Wszystko po to, by warunki były komfortowe. I są! Wierzcie mi, że pod ziemią nie zmarzniecie, zatem nie ma się co ciepło ubierać – tylko się zgrzejecie! Wentylatornia w bunkrze Tito. Co ciekawe, jest tu też komora, odpowiadająca za odpowiednie nawilżenie powietrza. Tak, by oddychało się przyjemnie a nie jak 200 metrów pod ziemią. I kolejna ciekawostka: by dobrze zabezpieczyć dzisiejsze serwerownie przed pożarem, instaluje się w nich bardzo drogi system gaśniczy, który do pomieszczenia wtłacza argon. I ten to gaz szlachetny momentalnie gasi ogień. Wyobraźcie sobie, że taki sam system znajduje się w tym tajnym kompleksie! Ale nie chroni żadnych serwerów tylko ogromne pomieszczenie z dziesiątkami tysięcy litrów paliwa, które napędzać ma generatory prądu. Tego typu zaskoczenia są tu na każdym kroku. Chcecie jeszcze? Proszę bardzo! Otóż w pomieszczeniach łączności znajdują się telefony „komórkowe” na korbkę. Kręciliście korbką, wytwarzał się prąd, a telefony mogły się ze sobą łączyć. W latach siedemdziesiątych! Dla Tito używano najnowszej technologii z całego świata! Telefony przenośne na korbkę w bunkrze. Jak widać nie mają kabla, czyli jest to coś w rodzaju dzisiejszych komórek, ale istniało już kilkadziesiąt lat temu! Bunkier Tito w Konjic ma około 6400 metrów kwadratowych, a najniższy punkt leży 280 metrów pod ziemią. Kompleks liczy 12 pomieszczeń, które połączono systemem funkcjonalnych korytarzy i niezależnych wyjść na zewnątrz. Są tu pomieszczenia techniczne, pomieszczenia z silnikami wytwarzającymi prąd, pompami powietrza. Są tu zbudowane małe pokoiki, w których mieszkać mieli prominenci, są sale konferencyjne, są sale nasłuchu i podsłuchu. Tak, wszystkie telefony były na podsłuchu i były nagrywane. Wszystkie? Wszystkie z wyjątkiem prywatnych telefonów Josifa Broz Tito! Podsłuchiwanie wodza było zakazane! Pokoj podsłuchów w bunkrze najwyższych dostojników dawnej Jugosławii Co ciekawe, w środku znajduje się specjalna przestrzeń, którą można nazwać sercem bunkra. To tu swoje pokoje miał Tito z małżonką – co interesujące ich łazienka miała własny bidet z gorącą wodą! Rzecz jasna zachował się też papier toaletowy! Z ciekawostek: wszystkie toalety w kompleksie są zamknięte, bo… dzisiejsi turyści chcieli z nich korzystać! 😀 Wszystko w bunkrze byłoby niesamowite i klimatyczne. Niestety wpuszczono tu „artystów”, którzy w salach i pomieszczeniach uczynili swoje „instalacje”. Psują one niestety odbiór tego niesamowitego miejsca, niszczą jeszcze pierwotny charakter i poza tym… są po prostu brzydkie! Niestety, nie wszystko pasuje wszędzie i powinni oni o tym wiedzieć, tak samo jak ci, którzy zarządzają miejscem. Ale liczmy, że może z czasem te straszydła zostaną stąd zabrane. O ile to było możliwe nie fotografowałem ich, by tak jak radzili starożytni Grecy skazać ich na zapomnienie. W filmiku poniżej zapraszam Was na spacer po prywatnych pokojach samego marszałka Tito, które znajdowały się w sercu tego podziemnego kompleksu. Na koniec powiem Wam jeszcze, że niesamowite jest, kiedy ma się przewodnika tylko dla siebie. Wtedy można o wszystko zapytać, wszystkiego dotknąć, poprosić o wytłumaczenie, powtórzenie albo też po prostu o zrobienie zdjęcia. I przyznam wam, że to też bardzo fajne, kiedy w ustach przewodniczki czuje się prawdziwą dumę z miejsca, że jej krajanie potrafili zbudować taki cud techniki. I pal sześć, że koszty tego były horrendalne, bo bunkier kosztował, jak się szacuje około 4,6 miliarda dolarów! Pisząc artykuł korzystałem z tego, co zapamiętałem z opowieści mojej przewodniczki po bunkrze oraz z informacji na stronie bunkra Tito. Co zrobić aby mieć własną ziemiankę, czyli piwniczkę na przechowywanie przetworów bez lodówki zimą? Ziemianka ogrodowa – projekt, budowa czyli jak zbudować ziemiankę? V4z4 5 stycznia 2017 9,642 Views Ostatnia! Zapraszam Was do wpisu i ostatniej wersji projektu ziemianki wykonanej przez biuro Pani Dyrektor! Jeżeli w trzech wcześniejszych postach i wariantach nie znaleźliście ziemianki dla siebie – być może ta wersja spełni Wasze oczekiwania! Zainspirujcie się! ... Read More » Piwniczka, ziemianka – kolejna wersja ziemianki – schronu dla Ciebie! V3z4 3 grudnia 2016 5,411 Views Piwniczka Zapraszam Was do posta, w którym zobaczycie kolejną ziemiankę autorstwa Pani Dyrektor ;] Tym razem dla odmiany pokażę Wam ziemiankę z wejściem od frontu – dla wszystkich tych Inwestorów, którzy posiadają działkę ze znacznym ... Read More » Projekt i budowa ziemianki – schronu w wygodnej dla Ciebie wersji! V2z4 2 grudnia 2016 5,303 Views Ziemianka specjalnie dla Was, Moi Drodzy Czytelnicy Pani Dyrektor, przygotowałam kolejny wpis a tym samym kolejną wersję ziemianki! Zapraszam Was do ziemiankowych inspiracji – zobaczcie jak wygląda projekt i budowa ziemianki i zainspirujcie się! ... Read More » Ziemianka – projekt ziemianki – schronu w wygodnej dla Ciebie wersji! V1z4 1 grudnia 2016 5,059 Views O ziemiankach pisałam dla Was już całkiem sporo na blogu Pani Dyrektor ;] baaa, mamy całą serię poświęconą ziemiankom właśnie, ziemianki na blogu Pani Dyrektor mają swoją własną Kategorię! I co najlepsze, temat ten wraca do mnie jak bumerang ... Read More » Budowa ziemianki – co już o niej wiemy?-Zbiór 22 stycznia 2016 8,772 Views Pierwsza 10 Ze względu na to, że w naszej serii o ziemiankach pojawiło się 10 epizodów, przyszła pora na małe podsumowanie czyli jeszcze raz, PO CO, DLA KOGO, JAK, GDZIE i DLACZEGO ;] przypomnimy sobie najważniejsze informacje o projektowaniu, ... Read More » Ziemianka mieszkalna w nowoczesnym stylu – Aloni, Grecja. 7 stycznia 2016 5,374 Views Ziemianka mieszkalna czyli jak wygląda dom pod ziemią? Dzisiaj przygotowałam dla Was kolejny post i kolejny ziemiankowy przykład na to, że DOM POD ZIEMIĄ można mieć, można nawet w nim mieszkać, a najlepsze jest to, ... Read More » Ziemianka – jak budowano kiedyś, jak budują dziś 10 grudnia 2015 15,750 Views Ziemianka, piwniczka czy schron. Temat ziemianek poruszałam na Pani Dyrektor już nie raz – to już 9 post z naszej serii. Ujęłam je zarówno w tej wersji stricte tradycyjnej: Budynek Gospodarczy z Kiedyś Jak ... Read More » Ziemianka jako dom- czyli dom pod ziemią – Earth House. 11 listopada 2015 11,019 Views W poście o nowoczesnych ziemiankach napisałam Wam, że przygotuję kilka postów, w których dokładnie przedstawię kilka wybranych ziemianek. Od tego czasu pisałam już o ziemiance mieszkalnej w Vals w Szwajcarii. Dzisiaj pora na kolejnego posta w temacie ... Read More » Nowoczesna ziemianka, ziemianka mieszkalna – Ville Vals w Szwajcarii 30 września 2015 8,673 Views U Pani Dyrektor po raz kolejny wracamy do naszych kochanych ziemianek;] Temat ten jest niezwykle dla Was ważny. W początkowych postach starałam się Wam pokazać co to właściwie jest ‘ziemianka’, jak takie ziemianki wyglądają, do czego ... Read More » Nowoczesna ziemianka, ziemianka w stylu ‘modern’ – 29 września 2015 6,480 Views Come back Wracamy do tematu ziemianek. Dłuższa przerwa z powodu ogromu pracy spowodowała, że nasza seria o ziemiankach została trochę pominięta i w blogowych sferach zapomniana. Dzisiaj to zmienimy! Zapraszam do oglądania wielu pięknych i ciekawych ... Read More » Ziemianka czy Schron? Zbuduj z nami własną ziemiankę w której możesz przetrwać wszystko ;] 17 maja 2014 25,737 Views ZiemiankaWielokrotnie pisałam już, iż temat ziemianek jest dla Was wyjątkowo interesujący. Od niemal dwóch lat znajduje się w top 10 wyszukiwań na blogu i top 10 wyszukiwań pochodzących prosto z google. Wychodząc na przeciw Waszym potrzebom ... Read More » Piwniczka, ziemianka – jak zbudować? Pomysł na piwniczkę – wariacje 11 listopada 2013 26,525 Views Jak obiecałam, wracamy do tematu ziemianki i sposobów na jej budowę. W kolejnym, trzecim odcinku zobaczysz ziemiankę z worków wypełnionych ziemią oraz ziemiankę o konstrukcji z opon. ZACZYNAMY! 1. ZIEMIANKA/PIWNICZKA z worków wypełnionych ziemią, lokalizacja ... Read More » Ziemianka – szkice, projekty – jak zbudować piwniczkę? 1 listopada 2013 45,309 Views W czwartym odcinku z na temat ziemianek pokażę Ci wszystkie szkice jakie znalazłam odnośnie tematu i wydawały mi się ciekawe ;] Budowa Ziemianek bardzo Was interesuje – z pewnością dlatego, ze popularna jest również zdrowa ... Read More » Ziemianka albo jak zrobić własny domek Hobbita? Ep. 7 20 października 2013 33,563 Views Obiecywałam Wam pisanie o ziemiankach już kilka razy, nie mogłam się wziąć za to przez całe wakacje aż teraz – oczywiście winna temu pogoda – napisałam aż 7 odcinków które systematycznie co tydzień będą ukazywać się ... Read More » Ziemianka – jak zbudować, pomysł na ziemiankę – piwniczkę 15 października 2013 108,094 Views Ziemianka to temat nr 1 od roku. Poszukujecie inspiracji na materiał ziemianki, sposób jej wykonania, lokalizację, rozwiazania technologiczne. Zastanawiacie się jaką ma mieć powierzchnię, jak szybko się ją wznosi, jak wygląda jej eksploatacja i jakie ... Read More » Ziemianka – Budynek Gospodarczy z Kiedyś – Dziś 10 sierpnia 2012 12,505 Views Podpiwniczenie domu jednorodzinnego to bardzo kosztowna sprawa. Jeśli chce się jednak zaspokoić potrzebę posiadania piwnicy przy swoim wymarzonym domu – można rozważyć możliwość wybudowania Ziemianki. Mała ziemianka dla działki płaskiej. Im większy spadek terenu na ... Read More »

jak zbudować bunkier pod ziemią